☀️ Een geslaagd einde van het seizoen ☀️
We zijn alweer aanbeland bij de laatste nabespreking van het seizoen. Het werd voor ons een kort seizoen, maar we hebben uiteindelijk toch nog 4 keer kunnen meedoen aan een wedstrijd. En na lang wachten, konden de duiven maandag eindelijk gelost worden. En laat het wel wezen, het niet lossen van de duiven bij een Tramontane was de enige juiste beslissing waarvoor B.V./E.B. alle credits moet krijgen. Al wil ik wel het idee opgooien dat ze beter donderdag of vrijdag al andere, meer binnenlandse oorden (bvb Tarbes, Carcassonne) hadden moeten opzoeken, zodat er eerder gelost had kunnen worden, want het was dan al duidelijk dat de wind een aantal dagen ging blijven staan. Meer en vooral een betere communicatie, alsook meer proactiviteit is iets wat onze hobby zeker nodig heeft en het welzijn van de duiven alleen maar ten goede kan komen.
Maar terug naar de wedstrijd dan. We kregen uiteindelijk een mooie vlucht, waarbij de winnaars net iets meer dan 1150m/min doen en waarbij de dag zelf een select groepje van duiven in België thuis geraakt is. Jammer genoeg bleef de "klok" in Nossegem leeg maandag, al bleek dinsdagmorgen wel dat onze eerste getekende zich dicht bij huis had bevonden, want om iets na 6 uur viel hij al op de plank! Goed voor een 6de plaats in Demer&Dijle, een 15de provinciaal en vooral een zeer mooie 122ste nationale plaats op 4850 duiven!
De 492/21, ook wel gekend als "Beauty" is niet aan zijn proefstuk toe, al was dit wel de beste uitslag tot nu toe. Maar eerder dit jaar wist hij zich al te plaatsen op de vlucht van Dax (ook nationaal per tiental), en vorig jaar vloog hij ook al prijs op Agen. Het is een 100% Jeroen Rans & Stijn Rans duif, met als vader de Vale Beauty, die als broer van Chanti en halfbroer van Jef zeker de juiste genen bezit. Langs moederskant zien we het Zwart Laat, een dochter uit Stan x Linn, wat inteelt was naar Kristel van Dirk Christiaens - Desmet uit Pamel.
Op een tweede duif was het dan even wachten. Maar iets over 8 viel er nog eentje op de plank. Het was de 333/21, ook weer een 100% Jeroen Rans & Stijn Rans duif. Ook hier zijn de juiste genen duidelijk aanwezig in de stamboom want langs vaderskant zien we een inteelt naar hun befaamde Barcelonaduivin, en langs moederskant zien we een zus van hun bekroonde Jef. De 33 haalt nationaal ook nog een prijs per tiental, iets wat hij vorig jaar op Agen ook al gepresteerd had.
Onze tweede getekende miste echter wel. Tijdens de volle hitte in de namiddag wist hij wel het hok terug te bereiken. Zo was de ploeg terug compleet en konden we hierbij het seizoen in schoonheid afsluiten. Een algeheel overzicht en bijhorende conclusies zullen we binnenkort wel eens maken, maar ik denk dat we, buiten op Marseille, wel ons mannetje gestaan hebben op de 3 andere vluchten die we meegedaan hebben. We kunnen bij deze Perpignan dan ook al spreken van een geslaagd einde van het seizoen!
Om af te sluiten nog een kleine voetnoot. Zoals jullie kunnen zien, steek ik de laatste weken redelijk wat tijd in het maken van afbeeldingen via AI. Ik vind dit een leuke toevoeging aan mijn posts, maar ik steek hier toch wel wat tijd in om er een "goede afbeelding" uit te krijgen. Ik vind het dan ook niet zo heel prettig dat de laatste weken mijn afbeeldingen overal overgenomen worden zonder enige vorm van bronvermelding (en eigenlijk mag dit zonder mijn toestemming ook gewoon niet). Ik probeer dit nu op te lossen door mijn naam erop te vermelden, maar ik zou het toch appreciëren als mijn afbeeldingen niet zomaar meer overgenomen worden. Bedankt alvast!
Een laatste vooruitblik
Nu Narbonne achter de rug is, is het tijd om een laatste keer vooruit te kijken. Want het seizoen zit er, jammer genoeg, alweer bijna op. Nog een laatste keer knallen en dan kunnen we alweer beginnen nadenken over volgend jaar. Maar eerst is er dus nog Perpignan. We gaan hier naartoe met 3 oude duiven, die hopelijk nog kunnen zorgen voor een mooie afsluiter in wat voor ons, door die ziekte, een moeilijk en kort seizoen geworden is. De drie duiven die maandag ingekorfd werden zijn:
- 492/21: Driejaarse duiver die op Dax dit jaar provinciaal per tiental vliegt. We hopen dat hij met nog wat meer ervaring beter kan doen op Perpignan
- 482/21: Duiver die dit jaar voor de eerste keer meegaat op de zware fond. Vloog vorig jaar een kopprijs op Agen (4de D&D, 10de Vl-Brabant en 51ste nationaal). Mistte daarna wel op Narbonne, dus de vraag is ook deze week weer, kan hij de echte zware fondvluchten aan?
- 333/21: Vloog vorig jaar nationaal nog per tiental op Agen, maar was daarna ook weer een van de missers op Narbonne. Dit jaar ook te laat op Dax. Stilaan bezig aan zijn laatste kans...Naast deze drie duiven, gaan er ook nog 2 jaarlingen naar Tulle. Het zal meteen de eerste (en dus ook enige) kleine fond vlucht zijn die we spelen dit jaar. De twee jaarlingen in kwestie zijn:
- 421/23: Had prijs op Argenton maar kwam thuis met een aantal ontbrekende staartpennen. Kon dus niet mee naar Narbonne. Ondertussen is zijn staart wel in orde, dus hij mag toch wat ervaring opdoen op Tulle
- 424/23: Was bijna 4 weken weg na een vlucht uit Noyon. Omdat het een volle broer is van onze "topper", de Sint-Vincent, krijgt hij nog een kans om te laten zien dat er toch wat potentieel in zitVoor Tulle verwachten we eigenlijk weinig. Onze overstap naar de zware fond kwam er omdat we op die kleine fondvluchten toch niets kunnen doen tegen bepaalde hokken, en onze tweede jaarling is sowieso al geen wonder. Maar laat ons hopen dat we op Perpignan wel nog een kers op de slagroomtaart kunnen zetten en zo met een positief gevoel naar volgend jaar kunnen toewerken.
(Zeer) Tevreden tot op zekere hoogte
Narbonne '24 is gevlogen en het is uitgedraaid op een heel zware dobber voor de duiven. De warmte, het latere lossingsuur en vooral de noorderwind hebben ervoor gezorgd dat de eerste duiven pas gisterenmorgen het land bereikten, dat er nog de hele dag (mooie) prijzen te verdienen vielen en dat zelfs deze morgen de wedstrijd bij de jaarlingen nog afgewerkt werd. Het was dus zeker een wedstrijd voor goede en sterke duiven, dus alvast proficiat aan iedereen die één of meerdere duiven thuis gekregen heeft!
Beginnen doen we met de oude duiven. Hier kunnen we "matig" tevreden over zijn. We pakken 1 prijs met de Rosse Libourne, die iets na de middag op de plank viel, nog goed voor een prijs per tiental lokaal & provinciaal. Het is een tweejaarse duiver die vorig jaar ook al prijs had op Brive en vooral nationaal per tiental vloog op Libourne. Dat zijn dus veelbelovende uitslagen om hopelijk volgend jaar als driejaarse te kunnen knallen. Het is een zoon van onze Libourne, zelf goed voor 3 kopprijzen op zware vluchten uit Libourne, Montauban en Agen. Langs moederskant zien we dan weer Jeroen Rans en Stijn Rans bloed, met een dochter uit hun Vale Beauty en het Zwart Laat.Maar zoals gezegd, dus maar matig tevreden en dat komt omdat onze twee andere oude duiven nog niet thuis zijn. Onze tweede afgegeven was een tweejaarse die vorig op Libourne een prijs had, maar dat is natuurlijk altijd nog een vraagteken voor Narbonne. En we herhalen nog maar eens het spreekwoord, zware fond kost pluimen. Dus we houden er altijd rekening mee dat zoiets kan gebeuren. Maar het is vooral jammer dat onze eerste afgegeven nog niet thuis geraakt is. De 36 (336/21) was vorig jaar nog provinciale winnaar op Agen, ook goed voor een 5de nationaal en 9de internationaal, dus we hoopten toch ergens dat hij het nog eens kon waar maken. Maar helaas dus, het is het tweede jaar op rij dat hij mist van Narbonne. We denken dan ook dat hij niet sterk genoeg is om een "echte" zware fond vlucht aan te kunnen (En dit weekend was het nog eens extra zwaar!). Waarschijnlijk komt dit omdat hij langs moederskant afstamt van onze Johan, dewelke wel een superduif was maar dan wel op de gewone fond. We hopen dat hij vandaag nog de weg naar huis kan terugvinden (want je verliest toch niet graag een provinciale winnaar), maar we moeten deze vaststelling toch meenemen naar volgend jaar (Gezien we echt zware fond duiven willen hebben).
Gelukkig waren er wel nog andere dingen om wel heel blij van te worden. Zo hebben onze jaarlingen, ondanks hun beperkte opleiding, zich wel getoond! Iets voor 10u viel er een rosse schicht op de plank, goed voor een eerste plaats in Demer&Dijle, een 6de Provincaal en 45ste Nationaal. Dat is alvast een uitslag die kan tellen. In de loop van de voormiddag vielen er nog 3 andere duiven op de plank, die allemaal ook nog per tiental vliegen in het lokale samenspel, provinciaal en nationaal. Na de middag kwamen hier nog 4 duiven bij, die allemaal ook nog (redelijk) goede prijzen pakken. Zo halen we 8 prijzen op 16 duiven, wat ons zeker tevreden moet stellen. Het enige mindere punt is misschien dat er vandaag (nog) geen enkele van de resterende duiven thuis geraakt is. Al gebied de eerlijkheid ook te zeggen dat er eigenlijk nog maar 1 aan het vliegen is die we tot nu toe al eens gezien hebben (Broer van onze eerste 2 duiven). De anderen waren nooit echt hoogvliegers, dus misschien waren dat wel al tekenen aan de wand... Al mogen ze natuurlijk nog steeds de weg naar Nossegem terug vinden!
Om af te ronden nog eens een overzicht van de 4 duiven die een heel goede prijs vlogen:
- 407/23: 1/189 D&D, 6/745 Vl-Brabant, 45/5553 Nationaal.
> Een rosse duiver, met langs vaderskant de Vale Jeroen (soort Stijn Rans en Jeroen Rans, naar hun Rooie Ham). Deze werd vorig jaar gekoppeld aan Kristel, een duivin van Kris D'haeseleer uit Affligem, met heel veel zware fondbloed in haar stamboom
- De Zwalm (427/23): 8/189 D&D, 28/745 Vl-Brabant, 208/5553 Nationaal.
> Een volle broer van de 407/23, die dus de eerste D&D vliegt. Dankt zijn naam omdat hij bij de eerste Sermaises nog tijdens de vlucht binnenging in Zwalm met duiven uit Toury (Hij kwam de dag erna dan weer terug naar Nossegem). Maar zo zie je maar dat die duif ineens op Narbonne heel goed kan vliegen...
- 429/23: 9/189 D&D, 30/745 Vl-Brabant, 221/5553 Nationaal.
> De vader is dezelfde vader als die van de 336/21, die dus vorig jaar eerste provinciaal Agen vloog. De moeder is een duivin van Annie en Alex Rans, en komt uit Alejandro x Zorayo, twee heel goede duiven uit Herent.
- 445/23: 15/189 D&D, 48/745 Vl-Brabant, 354/5553 Nationaal.
> Ook hier komt de vader van Annie en Alex Rans. Het is een kleinzoon van hun Zevlakov, een van hun topduiven. Deze werd gekoppeld aan een duivin van Van Ouwerkerk-Dekkers Pigeons (met heel mooie namen in haar stamboom).En zo is deze week ook weer gevlogen. Er rest ons nu enkel nog Perpignan. Die voorbeschouwing volgt nog een van de komende dagen.
PS: En als je één van mijn afbeeldingen wilt gebruiken om zelf op uw Facebook te zetten, zet er dan in het vervolg toch even de bron bij (Et en français, la même chose...)
🔥 Vooruitblik Narbonne 🔥
Komend weekend staat de derde zware fond vlucht waar we dit jaar aan zullen meedoen op het programma. En we kunnen het een beetje beschouwen als onze "Tour de France", de wedstrijd waarin wij hopen te scoren. Na alle perikelen van eerder op het jaar, hopen we om het team terug in goede conditie gekregen te hebben, om zo een mooi resultaat te kunnen neerzetten. Maar op papier is dat natuurlijk gemakkelijk gezegd, vrijdag/zaterdag zal de praktijk gaan uitwijzen of het gelukt is.
Bij de oude zullen we drie duiven inmanden:
- De 36 (336/21): Vorig jaar provinciale winnaar uit Agen (ook 5de nationaal en 9de internationaal), dus sowieso onze kopman voor komend weekend. Jammer genoeg daarna wel gebuisd op Narbonne (net na de prijzen thuis gekomen). In de voorbereidingsvluchten altijd een van de eerste 3 duiven die thuis komen. Volgens ons een heel slimme duif, die tegen de massa in kan/wil vliegen en die op de kleine fond zijn mannetje zou staan, maar het valt af te wachten of het ook zal lukken op een (echte) zware fond vlucht, zoals Narbonne. Langs vaderzijde is het een Delstanche (Bierges) duif en zien wel genoeg zware fond bloed! Langs moederszijde zien we een dochter van onze Johan, volgens ons meteen ook de verklaring vanwaar de 36 zijn slimmigheid vandaan heeft!
- De Rosse Libourne (609/22): Was vorig jaar onze beste jaarling en na een prijs op Limoges, was het vooral de prijs uit Libourne die opviel. Met een 10de provinciaal, goed voor een 197ste nationaal liet hij alvast iets van zijn kunnen zien. Op de voorbereidingsvluchten dit jaar liep het soms iets minder, al kwam hij telkens met enorm veel zin erdoor. We hopen dus ook dat hij op Narbonne kan laten zien uit welk hout hij gesneden is. De vader van deze duif is onze Libourne, een duif die 3x de kop vloog op moeilijke vluchten en waar door de duiven van Paul Grolleman zeker het nodige zware fondbloed in zit. Langs moederszijde zien we dan weer van het beste van Jeroen Rans en Stijn Rans. Dus aan de afkomst zal het bij de Rosse Libourne allesinds niet liggen!
- De 12 (612/22): Vorig jaar toch wel de verrassing van Libourne. Hadden we eerder op het seizoen eigenlijk niet zoveel gezien maar op Libourne scoort die nog wel een mooie 24ste provinciaal, ook nationaal nog goed voor een prijs per tiental. Dit jaar durfde die tijdens de voorbereidingsvluchten ook bij de eersten te zijn. Wordt hij misschien onze dark horse voor deze Narbonne? Het is allesinds een 100% Delstanche (Bierges) duif, met heel goede duiven verderop in de stamboom (Jos Joosen, Herbots, Delhove A&S, ...)Naast deze drie oude duiven, waar we toch iets van verwachten, gaan er ook nog 16 jaarlingen mee naar Narbonne. Dat wil zeggen dat we, als alles zo blijft, maandag 19 duiven zullen afgeven. Voor ons nog nooit gebeurd op een (zware) fondvlucht. Alleen dat al is iets om naar uit te kijken volgende week. De vraag zal wel zijn wat we mogen verwachten van deze jaarlingen. Het zal hun eerste keer op de marathon worden, dus het zijn allemaal nog vraagtekens (al zien we wel al de eerste tekenen na de voorbereidingsvluchten, afwachten of we daarin correct zijn). Het zijn allesinds wel allemaal duiven met bijna uitsluitend zware fond afstammingen in hun bloed, dus dat kan al geen excuus zijn. We hopen alleen dat ze genoeg ondervinding hebben opgedaan om klaar te zijn voor Narbonne.
Het is allesinds uitkijken naar het komende weekend. Laat ons hopen dat we met een mooie uitslag op Narbonne toch wat kleur kunnen geven aan dit wat vreemde seizoen voor ons!
⏳Niet altijd een succesje ⏳
We hadden het in de voorbeschouwing al aangehaald, de twee duiven die gisteren vanuit Marseille vertrokken waren grote vraagtekens. En de loodzware vlucht die Marseille uiteindelijk bleek te zijn, heeft niet bijgedragen aan de winstkansen van deze twee duiven. Op het einde van dag 2 zijn ze nog steeds op zoek naar het hok in Nossegem, en we sluiten de vlucht dus af met een dikke 0 op ons rapport. Na het hoopvolle, en ook wel goede resultaat van vorige week op Dax, is het weer beide beentjes op de grond. We kunnen de Engelse "duivenliefhebber" die een jaar voor "Den Brit" gezorgd heeft laten weten dat hij de jongen die hij eruit gekweekt heeft, beter verwijdert van zijn hok...
Maar we kunnen vandaag dus concluderen dat deze twee duiven geen plaatsje meer zullen hebben in de vliegploeg van volgend jaar (Ervan uitgaande dat ze alsnog terug komen). Het zal moeten komen van de ploeg die komend weekend naar Narbonne gaat. Oude en Jaarlingen samen zouden we normaal 19 duiven inkorven. Maar die voorbeschouwing volgt morgen/maandag nog wel!
⭐️ Terugblikken en toch ook al vooruit kijken ⭐️
Terwijl de achterblijvers hopelijk stilaan de weg naar hun hok terug vinden, is het tijd om even terug te blikken op wat voor ons de eerste echte wedstrijd van het seizoen was. Het werd meteen een klepper. De wedstrijd uit Dax heeft zich getoond als een echte (ouderwetse?) zware fond vlucht, waarbij de beste duiven gisterenavond hun hok bereikten, en waar deze morgen de rest van de uitslag gevuld werd. De aankomsten gingen deze ochtend maar traag vooruit, wat nog eens een teken was wat voor zware dobber deze vlucht uit Dax geworden is.
Maar eerst even terug naar gisterenavond. We zaten al vroeg naar de lucht te staren, maar jammer genoeg kwam er in Nossegem geen duif naar beneden. Nu, in heel Brabant waren maar 6 duiven gekend bij het sluiten van de wedstrijd, dus deze morgen om 5u20 zaten we weer in onze lounge naar de lucht te staren. Het was gelukkig goed weer, al waren 2 broeken en 3 pullen nodig om de kilte te overwinnen!
Rond 7u was er nog geen pluim te zien, en moest ondergetekende even snel een sanitaire stop maken. En uiteraard, net dan viel er een duif naar beneden. Dus zolang (tevergeefs) naar de lucht staren, om dan uiteindelijk de aankomende duif nog te missen. De horror voor elke duivenmelker (Wat doe je eraan als de "natuur" roept...). Maar het goede nieuws was uiteraard dat er een duif thuis gekomen was. En gezien het trage verloop deze ochtend, behaalt deze duif nog een zeer mooie prijs. In het samenspel Demer&Dijle behaalt hij een 7de plaats op 86 duiven, Provinciaal scoort die een 24ste plaats op 270 duiven en Nationaal is dit zelfs ook nog goed voor een 229ste plaats op 2578 duiven, dus per 10-tal!
De 492/21, oftewel "Beauty" is een 100% Jeroen Rans & Stijn Rans duif. Langs de kant van de vaderzien we de Vale Beauty terug, een halfbroer van hun bekende duif Jef die 5j geleden Barcelona won ( (en ook nog broer van Chanti). Langs moederskant zien we een duivinnetje terug uit Stan x Linn, twee duiven die mooie prijzen behaalden in Wijgmaal. Beiden hebben als moeder Kristel, van Dirk Christiaens-De Smedt uit Pamel. Beauty haalde zelf vorig jaar een redelijke prijs uit Agen, om daarna wel te missen op Narbonne. Maar dit jaar als driejaarse scoort hij dus een zeer mooie prijs uit Dax!
De andere 2 duiven die mee waren, haalden de uitslag (net) niet. De 460/21 is een duif waarvan we weten dat die maximaal een prijs op het einde van de uitslag kan halen, beter lijkt ons niet mogelijk voor hem. Dat had die vorig jaar al laten zien op Pau, St-Vincent en Perpignan (waar die 2x op het einde een prijsje haalt). En ook op deze Dax werd deze trend verder gezet. Net na de laatste prijs in Demer&Dijle kwam die op de plank gevallen. In de provincie scoort die wel nog een van de laatste prijsjes, maar dat is natuurlijk niet waarnaar we streven. De derde duif, onze eerste getekende en ook een 100% Rans Jeroen & Stijn duif (Inteelt Barcelonaduivin x Zus Jef), had vorig jaar op Agen een heel mooie prijs gevlogen (maar had ook op Narbonne gemist) viel pas rond 10u50 op de plank en was dus (veel) te laat.
Over het algemeen zijn we zeer tevreden over deze vlucht. Uiteraard had het mooier geweest als onze eerste getekende bijvoorbeeld ergens midden de uitslag gekomen was, maar we zijn vooral heel tevreden dat we terug tussen de mensen staan na alle perikelen van de voorbije weken. We moeten ook beseffen dat de voorbereiding op deze vlucht niet 100% ideaal waren en dan is dit een resultaat om verder op te bouwen voor de komende weken.
En dat verder bouwen zal deze week moeten gebeuren op Marseille. Deze avond zullen er twee duiven ingekorfd worden. Het zullen wel 2 grote vraagtekens zijn. De eerste is de fameuze Brit (zie bericht van voor het seizoen). Het is de duif die na 10 maanden ineens terug op het hok zat, nadat hij op Pau achtergebleven was. (Met een Engelse telefoonring rond zijn poten). Omdat hij als jaarling goed gevlogen had op Narbonne, hebben we hem zijn kans nog gegeven en tot op heden is hij toch altijd redelijk op tijd geweest (Met een goede prijs op Argenton) . De vraag is natuurlijk of hij een zware dobber als Marseille aan gaat kunnen, maar het zou allesinds een heel mooie pagina uit het boek worden als net hij een (top)prestatie kan neerzetten. De tweede duif die meegaat is een Vale 2-jaarse duiver uit onze Libourne. Het is zijn vuurdoop op de Zware Fond, dus we weten niet wat we hiervan moeten verwachten. Het is een vreemde snuiter, die op Sermaises ofwel bij de eersten was, ofwel vele uren te laat kwam. Laat ons hopen dat hij op Marseille ook bij de eersten zal zijn...We hebben er door omstandigheden een paar weken op moeten wachten, maar het echte seizoen kan (eindelijk) beginnen voor ons, en we zijn alvast goed gestart!
* Tijd om er terug eens in te vliegen! *
Er is ondertussen al genoeg over gezegd, en iedereen weet het ondertussen wel, maar we hebben dus de eerste drie marathonvluchten van het jaar moeten skippen door ziekte. Gelukkig lijkt dit met de nodige medicatie en rust opgelost, en na de voorbereidende vlucht uit Sermaises/Argenton van twee weken terug, zijn we weer klaar om er in te vliegen! De jaarlingen vliegen dit weekend Sermaises, als voorbereiding op Narbonne. Hopelijk lukt het om dit weekend te lossen zodat we kunnen aftellen naar die vlucht. Maar voor het zover is, komen eerst onze oude duiven deze week al in actie!
De grote vraag is en blijft hoe het gesteld is met de vorm, na de medicatie en bijhorende rust. We zagen de dip in de vorm heel duidelijk de eerste weken. Ze vlogen niet meer als voorheen. Dit heeft zich ondertussen hersteld, maar of de "supervorm" er al is, dat blijft de grote vraag. En dat die nodig zal zijn om dit weekend te scoren, dat is als een open doel intrappen. Met wat bepaalde concullega's uit de club vorig weekend gepresteerd hebben op Barcelona, belooft het een zware dobber te worden om prijs te spelen! Ik heb al gevraagd of ze deze week hun duiven een uurtje of 3 willen laten zitten, maar ik denk dat ik bot ga vangen...
Een aderlating voor de vliegploeg is wel dat onze beste, de St-Vincent, niet in actie zal komen. Normaal had die 3 weken geleden Pau gevlogen, om dan komend weekend zijn tweede vlucht af te werken. Je weet natuurlijk nooit of die er weer zou gestaan hebben, maar gezien zijn palmares (5 op 5 op zware fond met vorig jaar 1ste provinciaal Pau) was het wel een duif waarop we konden rekenen.Het zal dus aan zijn hokgenoten zijn om zich te bewijzen. Alle drie de duiven die mee zijn, hebben al prijs gevlogen. Al was dat bij de eerste twee getekende wel op Agen, waarna ze op Narbonne gemist hebben (Net na de wedstrijd). Het zal wel van een van die twee moeten komen om een vroege prijs te pakken. De derde afgegeven, de 460/21 is een regelmatige duif, maar we denken toch dat het tweede deel van de uitslag zijn maximum zal zijn. We kijken dus naar de 492/21 en de 333/21. Het zijn beide 100% Jeroen Rans - Stijn Rans duiven, dus qua bloedlijnen zit dan al goed (Remember Barcelona van vorige week!).
Het "echte" seizoen kan eindelijk beginnen voor ons. Hopelijk zijn de weergoden ons goed gezind, krijgen we een zware maar eerlijke vlucht en dan zien we in het weekend wel waar het schip strandt!
Inlichtingen voor duivenliefhebbers: Hok Thumas, mooi weer, goed zicht, zwakke tot matige wind, helaas nog wachten
Terwijl de duiven van de andere marathonspecialisten in Pau een extra lang weekend voorgeschoteld krijgen (Dankzij de GenAI denk ik dat het er zo moet uitzien, zie foto), is het op Hok Thumas stilletjes verder werken aan de "comeback". Zoals jullie ondertussen al weten van mijn laatste bericht, heeft een bacteriële infectie op het hok roet in het eten gegooid. De wedstrijd uit Pau hebben we al aan ons moeten laten voorbij gaan, en daar waar we vorige week nog de opening open lieten om naar Agen te trekken, is die deur deze week definitief gesloten. De duiven zijn dan wel hersteld van de ziekte, en ze vliegen toch al redelijk rond, maar de echte vorm is er nog lang niet, en dan zijn we van mening dat het geen zin heeft om de duiven in te korven op Agen. Daar doen we onszelf en onze duiven geen plezier mee. Zo kunnen we dus voor de tweede week op rij onze provinciale titel van vorig jaar niet verdedigen. Zoek dus niet op de uitslag naar Thumas, want ze doen er niet op mee!
Gezien we vorige week ook geen GHF konden spelen met de voorziene Barcelona-duiven, zal ook die vlucht overgeslagen worden. We mikken dus op St-Vincent om terug in competitie te komen. Volgende week zullen de duiven wel mee gegeven worden op de grote en kleine halve fond. Hopelijk kunnen we daar besluiten dat de duiven de ziekte achter zich gelaten hebben en dat we weer aan het toewerken zijn naar een (top)conditie. Dan zijn er hopelijk nog mooie dingen mogelijk op de 4 resterende zware fondvluchten. En in de tussentijd blijven we onze duiven trainen om ze weer paraat te krijgen (En ook daar heeft GenAI een mooi plaatje voor gemaakt, zie andere foto)
Wanneer alle plannen in het water vallen… En er niet op Pau gespeeld kan worden
De voorbereidingen voor het Zware Fond seizoen zijn bij iedereen volop bezig. We zijn stilaan aangekomen aan de weken van de waarheid. De forme begint stilaan op het kot te komen, de prestaties op de (zware) halve fond vluchten doen het beste beloven, en reikhalzend kijken we al uit naar het weekend waarin de eerste vlucht uit Pau vervlogen zal worden. Alles lijkt rooskleurig en op schema voor mooie prestaties. Tot die dekselse zondagmorgen...
Het begin van het seizoen was nochtans hoopvol en de laatste weken leek alles de goede weg op te gaan. Op Blois kwamen de duiven wanneer we ze verwachten, en zelfs onze 5-jarige "kopman", de St-Vincent kon zich voor de eerste keer in 5 jaar plaatsen op de uitslag van een (grote) halve fondvlucht. Beter worden met de jaren heet dat dan! Ook Argenton van het voorbije weekend gaf aan dat het wel snor zat. De duiven die naar Agen zouden gaan kwamen goed naar huis en dit gaf ons hoop om onze stunt van vorig jaar (lichtjes) te kunnen overdoen. Ook de jaarlingen uit Sermaises scoorden in het grote verbond 13 op 17 prijzen. Geen reden om ons zorgen te maken. Tot die dekselse zondagmorgen dus...
Op zondag kwam “de St-Vincent” slecht binnen na de trainingsvlucht en naarmate de dag vorderde werd het algauw duidelijk dat er iets scheelde. Hij en nog anderen hadden geen eetlust en hadden duidelijk last van de luchtwegen. Een bezoek aan onze vaste dierenarts, Stijn Rans gaf het harde verdict: een bacteriële infectie op het kot. Dus er zat niks anders op dan medicatie te geven en alles een tijdje on hold te zetten. Dit weekend en volgend weekend zal er alvast niet gespeeld worden, dus zoek niet naar “Thumas” op de uitslag van Pau. Door omstandigheden zullen we onze provinciale zege niet kunnen verdedigen. Het valt zelfs nog te betwijfelen of “de St-Vincent” dit jaar nog in actie zal komen, gezien hoe zwaar de infectie bij hem bleek te zijn. Meteen een zwaar verdict voor een duif die normaal dit jaar op zijn toppunt van zijn kunnen zou moeten geweest zijn…
Ook de primeur voor dit jaar (zie de voorbeschouwing van een paar dagen geleden), namelijk Barcelona mogen we al vergeten. De duiven die daarvoor klaargestoomd werden moesten normaal dit weekend naar Poitiers, maar dat kon dus niet doorgaan. Wat meteen wil zeggen dat Barcelona geen haalbare kaart meer is… Of we naar Agen zullen kunnen gaan, en daar onze provinciale overwinning zullen verdedigen, valt nog af te wachten. De forme heeft een klap gehad en de vraag is of we ze op die korte tijd terug goed krijgen… En laat ons wel wezen, indien we ze niet goed krijgen, heeft het weinig zin om duiven naar 820km te sturen…
Er zit dus niets anders op dan te herbronnen. Hopelijk kan er snel terug opgebouwd worden (maar ook dat heeft tijd nodig…). De grote vraag blijft natuurlijk of dit ons gaat lukken, want uiteindelijk is het seizoen voor ons over 8 weken alweer gedaan… En zo zie je maar weer eens, duivensport is een heel mooie hobby (zeker als het goed gaat, cfr begin vorig seizoen), maar evenzeer een keiharde reality check…
Vooruitblik op het nieuwe seizoen
Net zoals vorig jaar zullen we dit seizoen alleen te zien zijn op de Zware Fondvluchten (Een Fond-vlucht links en rechts met de jaarlingen niet meegerekend). Als we even terug kijken naar dat vorige seizoen, dan kunnen we makkelijk stellen dat het een seizoen op twee snelheden was. We begonnen als een racket met zowel de provinciale overwinning op Pau als op Agen (ook goed voor een 5de nationaal). Al zeg ik het zelf, niet slecht voor duivenmelkers die pas sinds 2021 zich toeleggen op de Marathon-discipline van onze sport. Alleen ging het daarna nogal bergaf. Er werd nog wel een mooie prijs gepakt op St-Vincent, maar op Narbonne was het bijvoorbeeld een nul over de hele lijn. De doelstelling voor dit jaar is dan ook duidelijk, we gaan proberen om er een heel seizoen te staan. Uiteraard verwachten we niet meteen dezelfde spectaculaire resultaten (Al dromen we daar natuurlijk wel van, zoals elke duivenmelker met ambitie wel zal doen). Maar af en toe een (heel) mooie prijs, gecombineerd met er constant te staan, we tekenen er meteen voor!
En om meteen met een primeur in huis te vallen; Als alles verloopt zoals gepland (lees, alle duiven komen naar huis zonder al teveel problemen), dan maken we dit jaar na 24 jaar afwezigheid terug onze opwachting op Barcelona! Het zijn natuurlijk nog een heel aantal weken tot Barcelona, dus er kan nog veel gebeuren, maar we hopen allesinds om dit jaar duiven op deze mytische vlucht te kunnen inkorven. Fingers crossed alvast.
Dit alles zal moeten gebeuren met een ploeg van 11 oude duiven (Eigenlijk 10, maar meer daarover hierna). Iedereen weet al dat er ten huize Thumas met de kleine korf gespeeld wordt. Sommige duivenmelkers brengen op 1 vlucht een veelvoud van die 11 aan de start, daar waar wij daar een heel programma moeten mee afwerken (Een bewuste keuze, maar ook uit noodzaak wegens de beperkte plaats). Dat maakt natuurlijk dat succes niet zo vanzelfsprekend is, en dat een kleine tegenslag al meteen een groot gevolg kan hebben. Zo is er op de eerste vlucht uit Noyon meteen een beloftevolle tweejaarse achter gebleven die vorig jaar op Brive redelijk goed gevlogen had (D&D 34/372). We weten uiteraard dat dit erbij hoort, maar het maakt dat we echt week tot week moeten bekijken wat het plan zal worden, en dat we ook geen al te grote risico's kunnen nemen. Gelukkig blijven er nog 10 duivers over, die het dit jaar dan maar moeten gaan doen!
Allereerst onze 2 kopmannnen: De Sint-Vincent en de 36. De eerste is de provinciale winnaar van Pau en vliegt nu al op 5 deelnames aan een Zware Fond Vlucht een (heel goede) prijs. We hopen dan ook dat we hem dit jaar weer in topvorm aan de start van Pau krijgen en dat hij met het tweeluik Pau en St-Vincent nog een laatsste keer kan schitteren. En daarnaast is er natuurlijk de 36, die andere provinciale winnaar van vorig jaar. Ook dus goed voor een 5de nationaal op Agen. We hopen dat hij zijn kunstje kan herhalen. Vorig jaar was hij wel te laat op Narbonne, maar we hopen dat hij met een goede winter zich terug kan laten zien. Hopelijk wordt het een Alaphilippe verhaal zoals in de recente Girto D'Italia!
Daarachter komen wat ik de 2 wisselkopmannen noem. Allereerst heb je de 82, een zuivere Stijn & Jeroen Rans duif die vorig jaar op Agen ook goed was voor een 4de plaats in het lokaal. Daarnaast heb je de Rosse Libourne, een tweejaarse duiver die vorig jaar prijs vloog op Brive en Libourne (D&D 8/137). Hopelijk kunnen zij al het beloftevolle dat ze vorig jaar lieten zien, bevestigen.
We hebben ook onze 2 vliegkapiteins (kwestie van in de wieleranalogieën te blijven). De 60 is een inteeltduiver naar de Libourne, een van onze vorige "cracks" (zie onze website voor meer info voer hem). Het is een duif die volgens ons nooit kop zal vliegen (De speciale Narbonne van 2 jaar geleden blijft een vraagteken), maar die ondertussen wel al drie prijzen heeft op de zware fond. En daarnaast hebben we natuurlijk "Den Brit". Het verhaal heeft hier ook op Facebook gestaan. Ondertussen is hij toch al van 5 vluchten goed naar huis gekomen, dus wie weet wordt hij de verrassing van 2024!Tot slot hebben we dan nog 4 andere duiven, die (bijna) allemaal al bewezen hebben prijs te kunnen vliegen. Hopelijk kunnen zij dit jaar, een jaartje ouder zijnde, nog een stapje zetten en iets vroeger komen. Maar zoals alles wat ik tot nu toe geschreven heb, blijft dat een onbeantwoorde vraag, totdat we binnen een paar weken effectief aan het grote werk zullen beginnen! Aan het bloed in hun aders zal het alvast niet liggen, want met de goede genen van de Jeroen & Stijn Rans duiven en de Delstanche duiven, kunnen ze het daar alvast niet op steken als ze de weg kwijt zijn!
Daarnaast hebben we natuurlijk ook nog een ploeg jaarlingen zitten. Zoals de voorgaande jaren, is het doel om hen in Narbonne te krijgen. Of dat lukt, dat zal afhangen van het weer, hoe ze naar huis komen, tegenvallers, ... Zeker gezien er geen alternatief meer is zoals vorig jaar (Libourne), zullen we er alles aan doen om hen tot daar te krijgen. We begonnen het seizoen met 23 jaarlingen, maar de ploeg is ondertussen al gereduceerd tot 18. Afwachten wat de komende weken nog brengt om uiteindelijk te weten hoeveel duiven er naar Narbonne kunnen gaan.
Als conclusie kunnen we stellen dat alles er ligt om er een mooi seizoen van te maken. Een start zoals vorig jaar zal er zeker niet altijd inzitten, maar toch hopen we om in het lokaal de tophokken van de Zware Fond a la Hok Rommelaere (Jan Rommelaere & Joris En Carolien Rommelaere), Rans Stijn en Jeroen en Annie & Alex Rans het vuur aan de schenen te kunnen leggen! Ik kan alvast niet wachten tot we op 21 en 22 juni weer vol goede moed naar de lucht zitten te staren!
Een kind van onze provinciale winnaar voor de Fondvrienden
Soms vraag ik mezelf af hoeveel Zware Fond-hokken het seizoen aanvangen met 11 (!) oude duiven #kleinekorf De kleine hoeveelheid duiven zorgt ervoor dat er heel weinig speelruimte is. Hierdoor zijn we soms genoodzaakt om vluchten aan ons voorbij te laten gaan (Vorig jaar speelden we hierdoor bvb niet op Barcelona en Marseille, wat meteen 2 kansen minder maakt voor de kampioenschappen). Ook zullen we nooit een kopprijs pakken met onze 7de afgegeven duif, simpelweg omdat we er meestal maar een stuk of 2 - 3 meehebben. Als die dan eens wat minder in vorm zijn, dan is snel een "frusterend" weekend waarbij we hopeloos zitten te wachten tot er eentje komt. #allesofniks
Maar dan is het natuurlijk dubbel zo fijn om in één jaar 2 keer een provinciale palm binnen te halen (Pau & Agen). Vooral omdat we eigenlijk nog maar sinds 2019 de overstap naar de Zware Fond gemaakt hebben. #4jaar En gezien de beperkte plaats op ons hok, kunnen we per jaar ook maximaal een 50-tal jongen kweken, dus de kans op een "goede duif" is sowieso nog een stuk kleiner in dat geval. Gelukkig zijn er bevriende melkers die ons af en toe een handje helpen, en links en rechts probeerden we ons ook nog te versterken a.d.h.v. aangekochte bons. Maar de kans is groot dat dit niet elk jaar zal blijven lukken. Want het motto "Zware Fond kost pluimen" is een waarheid als een koe, en gezien dat we maar een beperkte lading pluimen hebben...
Het enige wat je dan kan doen, is genieten van de "successen" die je reeds behaald hebt. En als een organisatie als La Colombe Joyeuse je dan in de bloemetjes wil zetten, dan ga je op dat podium staan. Enfin, die zaken laat ik over aan de echte duivenmelker van de tandem, mijn vader, die dag (en nacht) instaat voor de verzorging van de duiven en die 99% van de verantwoordelijkheid draagt van de behaalde resultaten. Hij mocht dan ook de beker voor de Provinciale Overwinning uit Pau gaan ophalen en mee naar huis nemen!
Tot slot wil ik ook nog even de bonverkoop van de Fondvrienden aanhalen. De Fondvrienden is een organisatie van ons lokaal Sans Peur Herent, waardoor er tal van (geld)prijzen uitgedeeld kunnen worden aan de liefhebbers. In een tijd waar alles duurder wordt, is dit een welgekomen afwisseling. Maar om dit te bekostigen, houden ze elk jaar een verkoop waar (de betere) fondspelers een bon geven. Dit jaar is er ook een bon van ons te verkrijgen. Gezien ons hart voor de sport en voor de club, hebben we dit jaar een kind van onze eerste Provinciaal Pau gegeven! Deze vliegt ondertussen al 5 op 5 op de Zware Fond, met naast de 30ste nationaal Pau vorig jaar ook nog 36ste nationaal op Tarbes in 2022! Hij werd gekoppeld met een halfzus van de "Libourne", die naast kopprijzen op Liboune en Montauban ook zorgde voor onze eerste kopprijs op de Zware Fond, met een 60ste internationaal op Agen in 2020! Ze is tevens de nestzuster van de 611/22, dewelke als jaarling nationaal per tiental vloog op Limoges (de 611 vloog nog geen Zware Fond vlucht als jaarling).
We maken niet vaak reclame over onze duiven (Het is een bewuste keuze om niet in de boekjes/krantjes/sites te verschijnen en enkel zelf wat te schrijven op Facebook), maar voor de Fondvrienden wil ik toch een oproep doen om eens na te denken hoe vaak je een kind van een Provinciale winnaar op de kop kan tikken. En wie ons een beetje kent, weet ook dat we geen "mussen" geven. Elke keer toen we de voorbije jaren een duif geschonken hebben voor de club, was het een duif waar we zelf van vonden dat die de fysieke kwaliteiten had (We kunnen jammer genoeg nog steeds niks voorspellen over de kweekkwaiteiten van een duif...). Dus in plaats van volgende keer een paar honderd euro op een andere veilingsite te zetten voor een achterkleinkind van een broer van een of andere goede lijn, is het misschien tijd om de Fondvrienden te steunen. De bonverkoop kan je terugvinden op https://bonverkoop.be/verkoop.php?verkoopid=39...
Alvast bedankt!